....::دختری تنها::....
من ماندم و ۱۶ جلد لغت نامه که هیچ کدام از واژهایش مترادف “دلتنگی” نمیشود… کاش دهخدا میدانست دلتنگی معنا ندارد!! درد دارد… دیـــروز ، همیـــن حوالـــی زلـــزله ای آمــد… حـالا همـه حـالـمــ را می پـرسند !!! بـی خـبـر از اینـ ـکـه ” مــن” بـه ایـن لـرزیـدنـهـا سالهـاسـتــ کـه عـادتـــ کـرده امـــ… بـه لـرزشـهای شـدید شـانه هایـمــــ و تـرکــــهای عمــیــق قــلــبــمـــ… امـّـا هنـوز ” خـــوبــم !!! “ لرزش صدایم،مال سرمای هواست این پرده ی اشک روی چشم هام هم ،همین طور چیزیم نیست به خدا من فقط، دلواپس توام.. لباس گرم در چمدانت گذاشتی؟ بدون من هوا سرده ،الان گرمی نمیفهمی... عطر بارون، با بوی نبودنت بهونه میده دست ِ باریدنم ! بارون میاد خیلی دلم گرفته ... گاهی وقتــــــــــــها دلم میخواهد بگویم: من رفتم ؛ باهات قهرم ، دیگه تموم ! دیگه دوستت ندارم ….. وچقدر دلم میخواهد بشنوم: کجا بچه لوس !؟ غلط میکنی که میری ….. مگه دست خودته ؟ رفتن به این راحتی نیست…. ! امـــــــــــــــــــــــــا …. نمیدانم چه حکمتیست که آدمی همیشه اینجور وقتها میشنود : به جهنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم ” سـرد اسـت و مـن تـنهایـم “ چـه جمـلـه ای ! پــــُر از کـلیـــــــــــــــــشه … پـــُـر از تـهــــــــــــــــــوع … جـای ِ گـرمی نـشستـه ای و می خـوانـی : ” ســرد اسـت “… یـخ نمـی کنـی … حـس نـمی کنـی … کـه مـن بـرای ِ نـوشتـن ِ همیـن دو کلمـه چـه سرمایـی را گـذرانـدم … حکـــــــــــــــــــــــــــــایت من ... حکایت کسی بود که عاشق دریا بود اما قایقـــــــــــــــــــــــــــــــی
نداشت ... دلباخته سفر بود اما همسفــــــــــــــــــــــــــر نداشت ... حکایت کسی بود که زجر کشید اما ضجــــــــــــــــــــــــــــه نزد ... زخم داشت اما ننالیــــــــــــــــــــــــــتد ... گریه کرد اما اشک نریخـــــــــــــــــــــــــــــــتت ... حکایت من حکایت کسی بود کـــــــــــــــــــــته ... پر از فریاد بود اما سکوت کرد تا همه ی صدا ها را بشـنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود ... دل هاهم ... برایت تنگ شده اند ... آخر تو که نمی دانی ... برای فراموش کردنت دودل شده ام ... دیگر احتیاط لازم نیستــــ ... شکستنی ها شکست ، هر طور مایلید حمل کنید...!!! هیـــــــــــــــــــــــــس ! ساکت! یه کف مرتب به افتخارش ...! چه با احساس منو گذاشت و رفت ... به سیـــــــــــــــــــــــــــم آخر ... ساز میزنم امشـــــــــــــــــــــــــــب ...! به کوری چشم دنیــــــــــــــــــــــــــــــا ... که ســــاز مخالــــــــــــــــــف میزنـــــــــــــــــــــــــــــــد ... با من ...!!!!!! حق با کشیش بود گالیله ! زمین آنقدر هم گرد نیست ... هر کس میرود دیگر باز نمیگردد ... میانــــ عاشقـــــــــانه هایم قـــــــــــدم نزنـــــ اینــــــــــجا این نوشته ها ، آنـــــــــــقدر بارانی اند که می ترسم تمـــــــــــــــام لحظه هایتــــ خیســــ شوند ...!
| MiSs-A |
Miss-A
